1950’li yıllarda çeşitli imar çalışmaları için Türkiye’ye Amerika’dan mühendis getirmişler. O günlerde Amerika’ya karşı büyük bir hayranlık ve özenti varmış. “Küçük Amerika olacağız.” diye bir heves kaplamış insanları. İşte bu sebeple de bazı imar çalışmalarına rehberlik etmeleri için Amerikalı mühendisleri getirtirlermiş.

O dönemin şartları içerisinde ülkemizde yol güzergahını belirlemek için kullanabileceğimiz bir teknoloji ya da kalifiye eleman yokmuş. Bu sebeple nafia mühendisleri (inşaat mühendisi) yol güzergahını ve istikametini belirlemek için eşeği yokuşa sürüyor, arkasından da eşeğin ayak izlerine kazık çakarak şeritmetre çekiyorlarmış.

Bu olaya şahit olan bir Amerikalı mühendis, olayın pratiğini kavrayamamış ve sormuş:
-Bunu neden yapıyorsunuz ?
–Rampa yerlerde yolun istikametini belirliyoruz.
– O nasıl oluyor ? Anlamadım.
— Eşekler %7’nin üzerinde eğime çıkmaz, biz de eşeğin gittiği yolu takip ederek ayak izlerinin üzerine kazık çakıp arkasından şeritmetre çekiyoruz. Bu şekilde rampalardaki yol istikametini belirliyoruz.
Amerikalı bu olayı duyunca kahkahalarla gülmeye başlamış. Sonra da merakla sormuş:

-Peki ya eşek bulamazsanız ne yapıyorsunuz ?
–Eşek bulamazsak Amerika’dan mühendis getiriyoruz. 🙂

Eşekler kılavuzluk yapma konusunda oldukça iyidirler. Gittikleri yolu kolay kolay unutmazlar ve yolu şaşırmazlar. Bu sebepledir ki deve ya da katır kervanlarının önünde daha önce bu yolu kullanmış bir eşek kılavuzluk eder.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here